25.10.27.
- Następnym razem chcę widzieć zdjęcie z siłowni!
Trzeci tydzień i znów spierdoliłem sprawę. I to jest najmilsze co mogę przytoczyć, po tym co usłyszałem. Nie ma lekkiej gry. Zobowiązałem się w trzech tematach do końca roku, i jestem bezwzględnie z każdej z osobna rozliczany.
- Dobrze.
- NIE! KURRRWA! DOBRZE!
===
25.10.25.
Wiecie jak jest.
Nieznośna ciężkość, w sumie dość prostego, łatwego, ustabilizowanego życia.
Masz eleganckie buty. Pozornie dopasowane i wygodne, ale od których po dłuższym noszeniu bolą stopy. Haczyk jest tylko taki, że ty tego nie wiesz od razu.
Z początku nie zdajesz sobie sprawy z problemu, bo ból, raz jest, raz nie ma. Narasta stopniowo i szybko przemija. Gdy w końcu staje się zauważalnie uciążliwy, szukasz przyczyny, ale nie podejrzewasz, że to przez buty. Przecież są takie piękne i wygodne, więc dalej towarzyszą ci każdego dnia, na każdym kroku.
Stopy bolą już stale, nawet jak chodzisz boso. Kiedy przeanalizowałeś i wyeliminowałeś wszystkie inne potencjalne przyczyny, dociera do ciebie, że to te twoje ulubione buty.
Robisz sobie przerwę od nich. Jest poprawa. Kiedy wracasz, znowu gorzej.
Łudzisz się, że w końcu twoje ukochane buty i twoje stopy się dopasują, ale to nie następuje.
Co z tego, że razem dobrze wyglądacie, że twoje stopy idealnie pasują w środku, jak podeszwa ma nieodpowiedni profil do twojej stopy i z każdym kolejnym pokonywanym krokiem tobie szkodzi.
Z mega tęsknoty przychodzi ci do głowy, by kolejny raz spróbować zawalczyć o związek.
Przeglądasz swoje osobiste zapiski z ostatnich lat i czytasz, że wielokrotnie już tego próbowałeś.
Te słowa pełne bólu i rozpaczy, kiedy byłeś nieustająco ignorowany.
I co raz bardziej się dystansowałeś, by więcej nie cierpieć.
Zakładając, że tym razem uda się....
Tylko co dalej?
Rozum podpowiada, że w najlepszym razie, wrócisz do punktu wyjścia.
Do twoich niepisanych "kompromisów", w których to ty masz się dopasować.
A raczej rezygnować z...
Będziesz szczęśliwy?
Dużo czasu musiało upłynąć i trochę zebrać doświadczeń, by zrozumieć, że w takim związku nie potrafię się spełniać i realizować.
Rozdarty pomiędzy sercem, a rozumem.
Dajesz sobie czas do końca roku.
W miniony weekend miałem okazję uczestniczyć w kulturalnym, queerowym wydarzeniu.
Taka artystyczna uczta dla ducha, a przy okazji świadectwa osób LGBT..., które dają radość, nadzieje, miłość.
Zapewne każdy wyniósł z tego co innego. Spodziewam się, że raczej w pozytywnym tego ujęciu.
Mnie przygniotło.
Uświadomiłem sobie, że choć jestem szczęśliwie wyoutowanym gejem przed najbliższymi, to nie wyoutowałem się przed najbliższą mi osobą. Przed samym sobą.
Znów ten "swojski kompromis": nie mów, nie potwierdzaj, wymijaj, unikaj, uciekaj.
25.10.20.
- Kolejne dwa punkty dla mnie!
AE rzucił okiem na wyniki. Choć wpadł kilkudniowy wyjazd służbowy, który mocno wybijał z wypracowanego rytmu żywieniowego i dawał pokusy, by dobrze i dużo zjeść i się napić, Misiowi udało się utrzymać trend spadkowy masy, w ujęciu tydzień do tygodnia. Niestety, kolejny raz z rzędu zaniedbał treningi. Za równo ten siłowy, jak i kondycyjny.
- Co?!!!
- Masz wyrabiać co najmniej po dwa treningi biegowe oraz dwa na siłowni. Ty-go-dnio-wo!
= = =
https://www.gayxnow.com/video/184237/poppers-trainer-soumissions-extremes/
25.10.13.
Kontrola po pierwszym tygodniu i Miś już wie, że nie będzie tak miło i łatwo. Sumiennie prowadzi dzienniczek dla wspomagania w wypełnianiu celów. Wdrożył dietę, która na odczytach z wagi daje pierwsze spadkowe efekty. Wykonał też pomiary obwodowe poszczególnych partii ciała.
- Yyyyy... no......
- Nie było. Bardzo dobrze. Punkt dla mnie! Bieg?
- ...
- Czyli też nie. Co raz lepiej. Drugi punkt dla mnie.
= = =
MATURE BEEFY HAIRY BEARS
https://www.gaysearch.com/videos/33660/poppers-trainer-100-thicc-raw-beef/
25.10.10.
- Masz poprawić sylwetkę!
AE się nie patyczkuje. Miś przyszedł z problemami, wyszedł z zadaniami. Przez najbliższe tygodnie ma skupić się i pracować nad tym, na czym ma obecnie 100% kontrolę, czyli tym co go nie ogranicza, ani fizycznie, ani mentalnie. Dostał więc taką pracę domową do wykonania:
- schudnąć poniżej 95 kg,
- poprawić rzeźbę górnych partii ciała: klatka, barki, ramiona,
- zejść z czasem poniżej 27 min. w biegu na 5 km.
Na osiągnięcie tych wyszystkich celów, Miś ma wyznaczony termin do końca roku. Aby zmuszać Misia do regularnej pracy i wyeliminować słomiany zapał, AE zapowiedział, że będzie na bieżąco kontrolował postępy.
- Ok.
https://thisvid.com/videos/beatbator-s-beastcore-muscle-poppers-trainer/
25.10.04.
Będzie to tekst chaotyczny, bez składu i ładu. I być może końca. Tak jest łatwiej.
Przez pół roku Miś próbował pisać. Jeszcze w czerwcu, zaczął tak:
Bliski poddania się. Ostatnie tygodnie były(są?) ciężkie. Wkradła się bierność i zrezygnowanie. Postawa w której Miś przekonywał sam siebie, że po co się starać, skoro to i tak nic nie zmieni. Z kulminacyjnym momentem, w którym zaczął w myślach dezawuować samego siebie.
Miś uważał, że pomimo swojego wysiłku, będzie w tym samym punkcie jak obecnie. I pozornie, tak może się wydawać, ale to błędne założenie. Nie uwzględnia bowiem upływu czasu. Nic nie robiąc, będąc biernym, Miś z dnia na dzień, będzie w gorszym punkcie niż dzień wcześniej. Na uproszczonym wykresie lepiej/gorzej w funkcji czasu, będzie to linia opadająca.
Później przez lato wielkorotnie starał się ukończyć tekst, aby w końcu opublikować "jakiś" wpis. Kilka stuknięć w klawisze i nic. Pustka w przekazie. Choć myśli i uczuć wiele.
A dziś?
- Jak tam leci?
- Smutek. Pustka. Tęsknota. Bezradność. Stres.
Życie.
Miś kolejny raz próbuje się ogarnąć (=walczy), aby w myśl czerwcowego przekazu, nie zjeżdżać w dół.
I tak całe życie.
A to nieprawda!
Dlaczego, nie doceniamy to co osiągneliśmy...?
